Log in

No account? Create an account

RENT @Civic Theatre

I went to see "RENT" on Saturday with my friends (including @Smerfi ) at Civic Theatre in Auckland.

Here is the preview:

It was amazing and wonderful. I really need to find the DVD of the movie now (yes, I have to admit that I've never seen it before). Raw, fun, heartbreaking, yet heartwarming. I absolutely loved it.


[Poem] When I am in doubt

I suddenly miss this poem, so I've decided to share it here.

There are times when I feel unsure. Sometimes my doubt lasts for months, sometimes it only lasts for a few seconds; I can never be sure how long.

When I am in doubt

Written by Glenn Colquhoun

When I am in doubt
I talk to surgeons.
I know they will know what to do
They seem so sure.
Once I talked to a surgeon.
He said that when he is in doubt
He talks to priests.
Priests will know what to do.
Priests seem so sure.
Once I talked to a priest.
He said that when he is in doubt
He talks to God.
God will know what to do.
God seems so sure.
Once I talked to God.
He said that when he is in doubt
He thinks of me.
He says I will know what to do.
I seem so sure.


25 Things I Hate

They are not in order, by the way. I just list what popped up in my head first :3

25 Things I Hate:


1. Writing at night

2. Reading

3. Slash & yaoi - along with some things in media/literatures/myths with homosexual undertones. Hah.

4. Food!

5. Painting

6. Lord of the Rings

7. J-Rock

8. Library

9. Laughing so hard you can’t breathe

10. White Chocolate Frappucino/Mocha from Starbucks

11. Twitter

12. Poetry

13. Looking out into the sea

14. Rose pearl milk tea

15. FanFictions that portray exactly right chemistry between characters

16. Playing with my dogs

17. Being able to lie in bed for as long as I like after waking up

18. Jetski (on the sea)

19. Cake - especially Coffee Bean, Oriental, and Lenôtre

20. Renaissance and gothic art

21. Beaches when there’s nobody else there

22. Doodling, doodling, doodling

23. Daydreaming/fantasising/analysing things and put words together in my head - almost like writing in my head.

24. Some time to be alone

25. British comedy







Lastly, of course, Happy April Fool's Day <3


[Fanart]"Be my Valentine, Jeeves"

Happy Valentine, people!

Here is my Jooster fanarts XD More like doodles, but hope you'd enjoy them :D

Happy Valentine, sir...Collapse )

Hope everyone's having a great Valentine Day!


I  do realize that I haven't post an entry in English for a hell of a long time. My LJ has become a rather secret site, compared to my twitter and exteen.

About what's going on in my life... I've been obsessed with House, M. D. for a few months now. Loving Hugh Laurie and Stephen Fry is basically all about me at the moment lol, and I know I'll keep on loving them the same as I always love Haido. I've fallen into Jeeves and Wooster fandom rather deeply, which every friend around me knows 'cause I've been talking about it quite a bit. I always, always, love master-servant relationship. It's somehow dealing with a sense of control that I can just... drools over anytime lol. Although I'm new to these fandoms but I'm sure I could go on and on about them lol.

Lately I've sometimes started writing, then stopped, then depressed. Quite a simple cycle/routine I have to go through, but still hard whenever it happens. I often imagine a few sentences in English, but whatever I post on the internet would always be in Thai only, due to my grammar problem. I'm used to not being satisfied with my writing (most of the time because I won't let myself to feel in such a way), but I often question myself what exactly what I want out of my writing? It's an endless field to develop, anyway, and I know that I'm rushing.

Well, I won't say I always in a bad mood 'cause I'm not. I just have these moodswings when things are okay but never seem to be right.

Throughout this year I have to finally come to accept that I'm a borderline perfectionist, either more or less. Happy every now and then but eventually go back to being miserable. It's life, and I don't want anyone to make it's a big deal, because I prefer not to talk about the 'why and how' part.

Lastly, here is a portrait I drew for Haido's birthday. I drew it on the 29th, of course, but just posted it here now lol.


PS. I didn't read through what I said in this entry, because I might end up not posting anything at all. I think I would like to update it more often in the future, though.
PSS. I would love to draw Jeeves and Wooster fanart, but don't really feel like drawing as much... Though I have their images in my head all the time lol

Christmas Eve



จะว่าไปแล้ว เรายังจำได้อยู่เลยว่าปีที่แล้วทำอะไร ปีที่แล้วในช่วงที่กำลังรู้สึกย่ำแย่กับตัวเอง ก็มีสิ่งดีๆเกิดขึ้น เรื่องที่อาจจะบ้าๆบอๆสำหรับใครบางคน มันเป็นเหมือนปาฏิหารย์สำหรับเรา


แล้วถึงแม้ว่าตอนนี้... อะไรๆจะเปลี่ยนไปนิดหน่อย ก็ยังมีสิ่งที่ไม่อยากจะลืมอยู่ คืนนี้ล่ะ? จะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นมั้ยน้า


บางครั้งก็ข้องใจกับสติปัญญาของตัวเองนิดหน่อย รู้สึกงี่เง่าทุกครั้งที่ต้องพิมพ์อะไรแบบนี้ บ่นอะไรไม่เข้าเรื่อง

So, Merry Christmas Eve, everyone :)blan


Don't I need it?

"You don't need your pain to be a good doctor."
- Cuddy, House
ว่าเข้านั่น จขบ.นั่งชิลเข้าหน่อย มีความสุขเข้าหน่อย ก็อดถามตัวเองเป็นระยะๆไม่ได้ - "Don't I need to be - just a little bit - miserable?" หวนคิดถึง episode "The Softer Side" ใน TV series 'House' นิดหน่อย...

เรื่องบางเรื่อง (เช่น การเขียน -w-" ) ถ้าจะทำให้ได้ดี จขบ.ก็ต้องมี'awareness of pain' รู้ความเจ็บปวดมีอยู่ รู้สึกว่าความเจ็บปวดมีอยู่...บ้าง... แค่นิดหน่อย เพราะถ้าหากว่าพอใจกับอะไรง่ายๆ ก็จะรู้สึกเหมือนไม่มีแรกผลักดัน - to make it better - และทำให้ดีที่สุดเท่าที่ตัวเองรู้สึกว่าทำได้

เพราะว่า... ฮืมม์ เวลามองกลับไปเวลาที่เราไม่มีความสุข เราก็จะมองอะไรแย่กว่าเดิม แล้วนั่นเองคือตอนที่จะรู้ตัวว่าผลงานมันออกมันแย่กว่าที่ควรจะเป็นแค่ไหน

แต่ก็นั่นแหละ ปรับตัวกับการมีความสุขจริงๆแล้วมันก็ดีเหมือนกัน :)


I'm totally in love with the movie Dead Poets Society at the moment <3 it's released in 1989, directed by Peter Weir, and is a totally MUST-SEE.

So here's a little fanart of Mr. Keating, hope you guys like it ^^

Mr. John Keating...Collapse )

If I have more time, I'd love to draw some more <3


I had read a novel online the other day. It's not that well written to be honest. However I think the plot is good, so I kept on reading it and finally give the writer a honest comment.

Then she said thank you to me a million times.

You know, sometimes you feel really happy when you have that sort of connections as a writer and a reader. Making a writer feels thankful about your comment gives almost the same happiness as getting comments from readers (but I think getting comments can be rather distressing sometimes 'cause I'm stupidly scared of criticisms).

These days I'm not going that well, but not that bad. There's gonna be an Oral Presentation in English, which means I need to stands in front of class and teach people for 10 minutes. Oh damn, I hate public speaking.



รู้สึกไม่ดี รู้สึกสิ้นหวัง รู้สึกแย่ รู้สึกเกลียดงานตัวเองขึ้นมาอีกแล้ว

รู้สึกเหมือนกับว่าไม่ว่าจะยังไงมันก็ไม่มีทางดีกว่าที่เป็นอยู่ รู้สึกว่าชาตินี้ไม่มีวันที่จะทำได้ดีพอ

สรุปคือนาทีนี้รู้สึกแย่มากๆจนไม่รู้จะบรรยายออกมายังไงดี ทั้งที่พรุ่งนี้ก็จะไปTrip Venice+Parisแล้วแท้ๆ แต่พอเอาเข้าจริงก็รู้สึกเหมือนมันจะกลายเป็นช่วงเวลาหนีความจริง

แล้วอีกครั้งที่เราไม่เข้าใจว่ากลับมาอยู่จุดนี้อีกครั้งได้ยังไง แต่บางครั้งก็รู้สึกไม่อยากให้มันหายไป และสุดท้ายก็ไม่รู้จะพูดมันออกมายังไงดี ก็จะให้พูดยังไงล่ะ? จะให้อธิบายในสิ่งที่ตัวเองเข้าใจน่ะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้นี่

มันไม่น่าพิสมัยเลยนะ ความรู้สึกแบบนี้ ไม่ได้อยากจะตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้เพื่อรู้สึกดีขึ้น เราแค่อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองทำอะไรได้ดีขึ้น ทุกวันนี้รู้สึกเหมือนเราล้มเหลวอยู่... ตลอดเวลา

ว่าแล้วก็คิดถึงเจ้าเพื่อนโบนัสที่เคยมาแนะนำกฏแห่งแรงดึงดูดให้ฟัง แต่ตอนนี้เราไม่มีมันให้ร่วมหัวเราะที่นี้แล้ว ฉะนั้นจึงไม่สามารถที่จะยืนเข้มแข็งแล้วบอกว่าตัวเอง"เชื่อ"ได้ ตอนนี้เราถึงได้หันมาหาวิธีที่ใช้ได้เวลาอยู่คนเดียว วิธีที่อาจจะอันตรายกว่ารึเปล่าเราไม่รู้ แต่มันเป็นแนวคิดในแบบที่เหมาะสมกับเรามากกว่า

แต่ถึงขนาดนี้แล้วก็ยังทำได้ไม่เต็มที่ เราไม่รู้ว่าเต็มที่มันอยู่ที่ไหน รู้แต่ว่าเรายังทำไม่ได้เต็มที่

พรุ่งนี้เราจะรู้สึกยังไงหว่า พรุ่งนี้มันจะมีอะไรให้ทำเยอะแยะไปหมดจนลืมอะไรต่างๆที่ควรจะจำใส่หัวซะล่ะมั้ง

ตอนนี้เรากำลังอยากวางปากกา แต่ในขณะเดียวกันก็อยากคุยกับใครหลายๆคน แต่ท้ายที่สุดแล้ว... มันก็จะเป็นการหนีความจริง

เพราะสุดท้ายแล้วความจริงก็คือ เรายังไม่ดีพอ และยังไม่มีวี่แววว่าจะดีพอ